Mosaiko

Kavafis’ Ithaca Inspires Artists from All Over the World

• Comments
• Email This Post
• Share on Facebook

World Art Delft presents a 4th edition of her poetry project from January 29 to April 29, 2011. The main goal is to have a crossover of visual art and poetry by bringing the beauty of words closer to man. Poetry is a way of capturing emotions with words. Poetry can inspire other disciplines like visual arts. We´re not only talking about poetry of art but also about the art of poetry.

The theme of the exhibition will be Ithaca. The invited artists from all over the world have made an original artwork that is inspired by the poem ´Ithaca´ of the Greek poet Konstantinos Kaváfis (Cavafy).

Kaváfis (Cavafy) was miraculously born and deceased on the same day in Egypt: the 29th of April (1863-1933). The poet wants to encourage us very passionately only to look for the important things in life. There is also a certain wistful desire to treasure by art what would be positively be lost. World Art Delft will celebrate the end of the exhibition on the 29th of April: the birthday and dying day of Kaváfis (Cavafy).

Artists: Jeroen Bechtold, Sabine Beuter, Joyce Bloem, Norbert Böckmann, Simone ten Bosch, Wolfgang Brenner, Ann Derkx, Sarantis Gagas, Georgia Grigoriadou, Claudia Haberkern, Nico Hemelaar, Ma Hui, Vasilis Karkatselis, Horiki Katsutomi, Elise Kloppers, Joost Konings, Paula Kouwenhoven, Hein Kuipers, Chen Li, Miriam Lordoño, Kudo Masahide, Yvonne Muizert, Océano, Els Otten, Aad Penning, Marisa Polin, Quraish, Jan Radersma, Jun Sato, Jolanda Schouten, Dodog Soeseno, Bianca Tangande en Noriko Yida.
ΙΘΑΚΗ

Κωνσταντίνος Πετρος Καβάφης
Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρείς,
αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωϊά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·
να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.
Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.
Αλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.

Η Ιθάκη σ’ έδωσε το ωραίο ταξίδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Αλλο δεν έχει να σε δώσει πια.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Ετσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.

ITHACA
by Konstantinos Kaváfis (Cavafy)

As you set out for Ithaca
hope the voyage is a long one,
full of adventure, full of discovery.
Laistrygonians and Cyclops,
angry Poseidon – don’t be afraid of them:
you’ll never find things like that on your way
as long as you keep your thoughts raised high,
as long as a rare excitement
stirs your spirit and your body.
Laistrygonians and Cyclops,
wild Poseidon – you won’t encounter them
unless you bring them along inside your soul,
unless your soul sets them up in front of you.

Hope the voyage is a long one.
May there be many a summer morning when,
with what pleasure, what joy,
you come into harbours seen for the first time;
may you stop at Phoenician trading stations
to buy fine things,
mother of pearl and coral, amber and ebony,
sensual perfume of every kind -
as many sensual perfumes as you can;
and may you visit many Egyptian cities
to gather stores of knowledge from their scholars.

Keep Ithaca always in your mind.
Arriving there is what you are destined for.
But do not hurry the journey at all.
Better if it lasts for years,
so you are old by the time you reach the island,
wealthy with all you have gained on the way,
not expecting Ithaca to make you rich.

Ithaca gave you the marvellous journey.
Without her you would not have set out.
She has nothing left to give you now.

And if you find her poor, Ithaca won’t have fooled you.
Wise as you will have become, so full of experience,
you will have understood by then what these Ithacas mean.